De Kiss it Forward van Esther Eijsacker

Hoe moeilijk kan het zijn, dat opvoeden?
Er zijn opvoedboeken in overvloed voor degene die twijfelt en verder brengt gezond verstand je een aardig eind op weg.
Dus rustig blijven, overzicht houden, stimuleren, positief benaderen en gewoon je liefdevolle, zelfverzekerde zelf blijven. En alles komt goed. Toch?

Dus dat opvoeden is een peulenschilletje.

Nou…..

Ik vind opvoeden een klus.
Ik vind het zelfs één van de grootste uitdagingen in mijn leven.
Want waar geen opvoedboek rekening mee houdt, is het opvoeden van een extra bijzonder kind.

Als ‘ervaringsdeskundigopvoedworstelaar’ kijk ik met veel respect naar andere ouders.
Naar alle ouders eigenlijk.
Maar zeker naar ouders die kinderen hebben met een (langdurige) zorgvraag.
Geen opvoedboek of deskundige die hen kan voorbereiden op dat wat komen gaat.
Voor sommige van hen zijn doorwaakte nachten geen fase, maar een vanzelfsprekendheid die volgt op een intensieve dag.
Daar lees je nooit wat over.
Of houdt de luierperiode in hun gezin niet op na drie jaar verschonen.
Groeit de buggy mee met het kind…
Of staat iedere dag in het teken van structuur, overzicht en bijsturen om overprikkeling te voorkomen.
Of zwemmen ouders dag in dag uit tegen de stroom in om het onderwijs passend te krijgen, zodat de capaciteiten van hun kind optimaal worden ontplooid.
Of….. vul maar in.
Geen schrijver die zich ooit aan het ‘Grote-Zoek-Het-Uit-Boek’ heeft gewaagd.
Dus ondervinden en zoeken deze ouders het zelf uit.
Veel van deze ouders voeren onophoudelijk een strijd voor een maatschappelijke acceptatie van- en positie voor hun kind.
Head held high, terwijl ze (onuitgesproken) vooroordelen trotseren.

Dat zeg ik: respect.

Ogenschijnlijk moeiteloos en onvermoeibaar combineren ze hun taak als ouder, partner, gezagvoerder, financieel specialist, chauffeur, mantelzorger, and so on, met hun baan en huishouden.
Ze hebben zelfs nog energie over voor een knipoog aan onbekenden om hun niet begrijpende blik te sussen of te glimlachen om ongevraagd, maar oh zo goed bedoeld advies.
Met een kwinkslag halen ze angels uit ongemakkelijke situaties en dankzij hun humor overleven ze de dag. En nacht.

Ogenschijnlijk moeiteloos en onvermoeibaar. Maar altijd hun liefdevolle zelf.

Ik ook.
Misschien niet altijd even zelfverzekerd. Of rustig.
En het overzicht is ook vaak verloren.
Maar iedere dag weer probeer ik, net als jij en andere mede-ouders, om mijn kinderen te stimuleren. Liefdevol.
En positief te zijn. Te blijven vooral!
Inspiratie te halen uit iedere dag. Uit iedere situatie.
Meestal lukt dat. Soms niet.

Ik weet – al ‘opvoedworstelend’ – hoeveel inzet er achter de schermen aan vooraf gaat. Ik voel hoeveel energie het kost om de dag schijnbaar gladjes te laten verlopen.
En omdat ik uit eigen ervaring weet, dat het alles behalve ‘moeiteloos’ is…

Daarom vind ik dat jou, lieve zorgintensieve mede-ouder, een KUS toekomt.
Omdat je iedere dag, met liefde, het beste van jezelf geeft en daarmee een inspiratie bent voor andere mensen.
Voor mij in ieder geval!

kus esterVangen!

Liefs, Ester, ‘Ervaringsdeskundigopvoedworstelaar’ @hetkinderpunt

Tweet about this on Twitter0Share on Facebook0

Related

Comments

No Comments Yet!

You can be first to comment this post!

Post Reply