Tegenwind-award

Tegenwind-award

Hij doet zelf een beetje lacherig over zijn laatste trofee. Een houten bekertje met de opdruk Science Maker award. Natuurlijk is hij er trots op en wij ook. Als één van een groep jonge bèta-talenten heeft hij de onderscheiding ontvangen uit handen van André Kuipers, in bijzijn van onze staatssecretaris van Onderwijs. Een mooie afronding van een middelbare schoolperiode, waarin hij deelneemt aan een talentenprogramma van de universiteit en de nationale en internationale finale van de biologie-olympiade haalt. Een paar weken eerder is hij samen met een aantal andere bollebozen gehuldigd op het ministerie. We willen als Nederland graag een toonaangevende kenniseconomie zijn en dan koester je je talenten.

Ik ben er vooral trots op dat hij er zo hard voor heeft gewerkt en zo’n goede balans heeft kunnen vinden tussen hobby’s, vrienden en serieus en ambitieus werken aan zijn interesses en toekomst. Dat hij met al zijn enthousiasme zijn passies volgt. Helemaal trots ben ik als ik hem ’s avonds met alle geduld van de wereld wiskunde hoor uitleggen aan zijn jongere broertje. Ook een slimme jongen, voor wie het extra hard werken is door concentratieproblemen, veel last van prikkels en een grote behoefte aan duidelijkheid en structuur. Die oudste van ons realiseert het zich ook. Alleen hard werken is niet altijd voldoende; je moet soms ook de wind in je rug hebben.

We hebben een bijzonder gezin. Vier heerlijke jongens, echte broers, maar in veel opzichten ook zo verschillend. Waar de een ongecompliceerd zijn jeugd doorloopt, worstelt de ander al jaren met problemen. Waar de een studeert, werkt en vrienden heeft, voert de ander dagelijks een strijd tegen onzekerheid en sombere gevoelens. Hij probeert de draad weer op te pakken, met ups en downs. Stapje voor stapje leert en accepteert hij hoe het bij hém werkt. Na een moeilijke fase moet hij steeds weer opkrabbelen en moed verzamelen om mee te doen aan het dagprogramma. Ook op hem zijn we ook enorm trots; we zien hoeveel moeite en energie het hem kost. Maar voor hem ligt nergens een award klaar. Ook niet voor de jongen die na de psychoses in zijn jonge leven besluit om de regie zelf te pakken en nu parttime in de supermarkt werkt. Of de thuiszitter die de angst in alle vezels van haar lijf overwint en een eerste dagdeel per week weer naar school gaat.  Jonge mensen die in hun leven de wind niet altijd in de rug hebben. Je gunt ze een tegenwind-award.

Ik weet niet of mijn zoon nu echt zit te wachten op zo’n trofee. We kunnen als samenleving ook op een andere manier onze waardering tonen aan mensen waar het allemaal niet zo makkelijk gaat, die kwetsbaar zijn of gewoon pech hebben. Door te investeren in toptalenten, maar ook kansen te geven aan diegenen waarvoor extra zorg en aandacht nodig is. Door minder snel te oordelen over bijvoorbeeld de ouders van dat ‘lastige kind’ of het familielid dat altijd zo snel weg gaat als het net gezellig wordt. In ons gezin kennen we gelukkig mensen die talenten zien, ook waar ze er niet bovenop liggen. Die hun nek uitsteken waar meer nodig is dan passend onderwijs of de juiste zorg niet simpel te regelen is.

Mocht er toch nog eens zo’n tegenwind-award komen, dan heb ik in mijn hoofd wel een lijstje met mensen die ik nomineer. Op nummer 1 staat de jongen die zo hard bezig is om zijn eigen pad te ontdekken en waarvan ik zeker weet dat hij een route vindt; een weg waar ook híj eens de wind in de rug zal voelen.

Peter Vermeulen – @pvermeu2

Tweet about this on Twitter0Share on Facebook0

Related

Comments

  • Marjanne maart 17, at 09:07

    Met groot genoegen las ik vanochtend deze blog. Wat een pracht aan kinderen hebben jullie om je heen en wat een kracht in je pen om ze allemaal in over het voetlicht te brengen. Geniet nog lang van alle mogelijkheden die zij hebben en die jullie als gezin zien. @Marjanne56

    Reply

Post Reply

Klik hier om je antwoord te annuleren.